Niet langer hinder van urine-incontinentie

Niet langer hinder van urine-incontinentie

Urine-incontinentie is geen ziekte, maar een gevolg. Het kan bijvoorbeeld veroorzaakt worden door een operatie, zwangerschap of ziekte. Per persoon kan urineverlies dus heel verschillend zijn. En zijn de behandelingen ook anders.

Om te weten wat goed bij jou kan helpen, moet je er eerst achter zien te komen waarom je last hebt van urineverlies. Pas dan kun je een geschikte behandeling vinden. Deze soorten incontinentie bestaan er.

Stressincontinentie

Stressincontinentie (inspanningsincontinentie) is ongewild urineverlies bij inspanning, zoals hoesten, tillen, vrijen, sporten, lachen. Eén op de vier vrouwen boven de 35 jaar heeft er last van.

Bij stressincontinentie werken de kringspier en/of bekkenbodemspieren niet goed. De belangrijkste oorzaak hiervoor is bekkenbodemzwakte door aanleg, zwangerschap of hormonale veranderingen (de overgang).

In eerste instantie is de behandeling van stressincontinentie meestal gericht op het verstevigen van de bekkenbodem met behulp van fysiotherapie. Als dat niet helpt wordt meestal een TVT-operatie (draagband voor de urinebuis) aangeraden.

Aandrangincontinentie

Urge-incontinentie (aandrangincontinentie) is een vorm waarbij men aandrang voelt om te urineren, maar de urine komt ook meteen. We spreken ook wel van een overactieve blaas.In feite trekt de blaas samen op het moment dat dit eigenlijk nog niet zou moeten. Er kunnen lichamelijke of psychische oorzaken aan ten grondslag liggen. Als het evenwicht is verstoord tussen de blaas en het afsluitmechanisme, dan kan de blaas onwillekeurig samenknijpen (onstabiele blaas).

Een psychische factor kan zijn dat men helemaal gefixeerd is op het plassen en bij de geringste aandrang naar het toilet gaat.

Mengincontinentie

Mengincontinentie kent een combinatie van kenmerken van zowel aandrang- als inspanningsincontinentie. De problemen komen vaak in combinatie voor, maar moeten elk afzonderlijk worden behandeld.

Druppelincontinentie

Druppelincontinentie wordt gekenmerkt door het ongewild druppelsgewijs verliezen van urine. Vooral mannen hebben last van deze vorm van incontinentie.

De oorzaak kan zijn een vergroting van de prostaat, waarbij er een obstructie is van de urinebuis. De urine hoopt zich op in de blaas en kan alleen nog druppelsgewijs naar buiten komen. Een operatie is dan een mogelijke oplossing.Druppelincontinentie kan ook het gevolg zijn van de slechte werking van de bekkenbodemspieren. In dat geval kunnen oefeningen helpen. Vrouwen waarbij een vergroting van de eierstokken of de baarmoeder optreedt of die een zeer sterke blaasverzakking hebben kunnen ook last van druppelincontinentie krijgen.

De meest eenvoudige oorzaak van druppelincontinentie is echter een niet goed werkende sluitspier. Deze blijft dan steeds een beetje open staan, waardoor urine weg kan druppelen.

Drink voldoende

Het klinkt niet logisch, maar het is verstandig om bij incontinentie voldoende te drinken. Doe je dit niet, dan bestaat het gevaar dat de urineproductie minder wordt. Hierdoor kun je infecties krijgen. Zorg er dus voor dat je dagelijks twee liter vocht binnenkrijgt.

Vermijd het gebruik van diuretica en van middelen die de diurese bevorderen (zoals koffie en alcohol). Houd ook rekening met de tijdstippen waarop je drinkt! Drink bijvoorbeeld niet te veel vlak voor je gaat slapen of als je langere tijd moet blijven zitten.

Train je bekkenbodem

Oefeningen kunnen helpen om de incontinentie gedeeltelijk onder controle te krijgen. Om de werking van de oefeningen te ondersteunen, kunnen ook medicijnen worden voorgeschreven.Heb je last van gemengde of stressincontinentie, dan kunnen oefeningen met de bekkenbodemspieren helpen. Je kunt je bekkenbodemspieren gecontroleerd ontspannen en aanspannen. Hiervoor kun je een aantal oefeningen doen.

Ook zijn er verschillende apparaatjes op de markt waarmee je de bekkenbodemspieren kunt trainen. Tot slot kun je kiezen voor een fysiotherapeutische behandeling.

Heb je last van aandrangincontinentie, dan helpen blaasoefeningen. Je leert daarbij om het plassen uit te stellen. Ook leer je om je blaas volledig leeg te plassen. Blaastraining wordt vaak gegeven in poliklinieken.

Praat erover

Incontinentie kan een mens behoorlijk in zijn bewegingen belemmeren, maar er zijn wel oplossingen voor. Het is dus niet zo dat er 'toch niets aan te doen is.' Het is ook niet zo dat incontinentie 'nu eenmaal bij het ouder worden hoort'. Neem dus niet zomaar genoegen met het dagelijks dragen van verband. Er zijn andere oplossingen mogelijk.

Denk je dat je klachten te maken hebben met incontinentie of een overactieve blaas? Praat er dan over met je huisarts. Hij kent de methoden om je te helpen. Naast de hier genoemde tips zijn er ook medicijnen en operaties die je kunnen helpen.

Om te weten wat goed bij jou kan helpen, moet je er eerst achter zien te komen waarom je last hebt van urineverlies. Pas dan kun je een geschikte behandeling vinden. Deze soorten incontinentie bestaan er.

Stressincontinentie

Stressincontinentie (inspanningsincontinentie) is ongewild urineverlies bij inspanning, zoals hoesten, tillen, vrijen, sporten, lachen. Eén op de vier vrouwen boven de 35 jaar heeft er last van.

Bij stressincontinentie werken de kringspier en/of bekkenbodemspieren niet goed. De belangrijkste oorzaak hiervoor is bekkenbodemzwakte door aanleg, zwangerschap of hormonale veranderingen (de overgang).

In eerste instantie is de behandeling van stressincontinentie meestal gericht op het verstevigen van de bekkenbodem met behulp van fysiotherapie. Als dat niet helpt wordt meestal een TVT-operatie (draagband voor de urinebuis) aangeraden.

Aandrangincontinentie

Urge-incontinentie (aandrangincontinentie) is een vorm waarbij men aandrang voelt om te urineren, maar de urine komt ook meteen. We spreken ook wel van een overactieve blaas.