Ivana: Onder het uur

Ivana: Onder het uur

Ivana(25) vindt hardlopen een hele opgave maar is vastbesloten om op 16 oktober acht kilometer te lopen. Het trainingsprogramma van My Asics gaat haar hierbij helpen. Regelmatig zal zij voor GezondheidsNet schrijven over haar inspanningen.De voorbereiding kende euforische momenten en hardlopersroezen, maar zeker ook motivatieproblemen en zelfs een Sjaak Afhaak. Maar op 16 oktober had ik alleen nog maar te maken met de feiten. Samen met mijn hardloopmaatje 8 kilometer rennen. Het liefst binnen een uur. En guess what? We did it!

De dag begon goed. Het weer was lekker: een beetje koud, maar vooral ook heel zonnig. Gauw beginnen. Ik wilde lopen en misschien ook wel een beetje warm worden. Even na 10.10, de starttijd, was ik echter nog geen meter dichter bij de finish. Met mij liepen namelijk nog heel wat anderen ook de 8 kilometer. En als nog niet zo snelle beginneling start je dan in het achterste startvak.

Toen ik na, voor mijn gevoel, eindeloos wachten uiteindelijk mocht gaan, ging ik ook. Van te voren had ik met mezelf afgesproken dat ik mocht wandelen als het niet ging, maar dat was nergens voor nodig. De zon scheen, de sfeer was goed en ik had getraind. Mijn lichaam liet me niet in de steek!

Met een tijd van 55 minuten en 33 seconden heb ik de 8 kilometer helemaal uitgelopen. Heel trots ben ik. Op mezelf, maar ook op alle anderen die een afstand uitliepen. De 8 kilometer, de halve en de hele marathon. Hulde ook aan medeblogger Jork.

Nu, twee dagen later zit ik nog steeds in die trotse roes. Dat komt misschien ook wel door de fijne 'nazorg' van de organisatie. Een bericht met je persoonlijke uitslag, een felicitatie en leuke actiefoto's van jezelf. Of zou die verschrikkelijke spierpijn die ik nu nog steeds voel daar ook aan bijdragen?

Hoe dan ook. Het gestelde doel is bereikt. Ik heb 8 kilometer gelopen. En nu? Nu ga ik in training voor de 10 kilometer, want die staat ook nog op mijn to-do-lijstje.   

De voorbereiding kende euforische momenten en hardlopersroezen, maar zeker ook motivatieproblemen en zelfs een Sjaak Afhaak. Maar op 16 oktober had ik alleen nog maar te maken met de feiten. Samen met mijn hardloopmaatje 8 kilometer rennen. Het liefst binnen een uur. En guess what? We did it!

De dag begon goed. Het weer was lekker: een beetje koud, maar vooral ook heel zonnig. Gauw beginnen. Ik wilde lopen en misschien ook wel een beetje warm worden. Even na 10.10, de starttijd, was ik echter nog geen meter dichter bij de finish. Met mij liepen namelijk nog heel wat anderen ook de 8 kilometer. En als nog niet zo snelle beginneling start je dan in het achterste startvak.

Toen ik na, voor mijn gevoel, eindeloos wachten uiteindelijk mocht gaan, ging ik ook. Van te voren had ik met mezelf afgesproken dat ik mocht wandelen als het niet ging, maar dat was nergens voor nodig. De zon scheen, de sfeer was goed en ik had getraind. Mijn lichaam liet me niet in de steek!

Met een tijd van 55 minuten en 33 seconden heb ik de 8 kilometer helemaal uitgelopen. Heel trots ben ik. Op mezelf, maar ook op alle anderen die een afstand uitliepen. De 8 kilometer, de halve en de hele marathon. Hulde ook aan medeblogger Jork.

Nu, twee dagen later zit ik nog steeds in die trotse roes. Dat komt misschien ook wel door de fijne 'nazorg' van de organisatie. Een bericht met je persoonlijke uitslag, een felicitatie en leuke actiefoto's van jezelf. Of zou die verschrikkelijke spierpijn die ik nu nog steeds voel daar ook aan bijdragen?

Hoe dan ook. Het gestelde doel is bereikt. Ik heb 8 kilometer gelopen. En nu? Nu ga ik in training voor de 10 kilometer, want die staat ook nog op mijn to-do-lijstje.